Elke maand één miljoen nieuwe 60-plussers

Elke maand één miljoen nieuwe 60-plussers

De vergrijzing is een mondiaal verschijnsel. Elke maand bereiken meer dan één miljoen mensen wereldwijd de leeftijd van 60 jaar! Het overgrote deel (80%) van deze mensen woont in ontwikkelingslanden. Volgens prognoses van de Verenigde Naties zal het aantal personen van 60 jaar en ouder verdubbelen van de huidige 600 miljoen tot 1,2 miljard in 2025. Daarna gaat de groei door naar 2 miljard 60-plussers in 2050.

De meeste ouderen wonen zelfstandig in woningen en in gemeenschappen, maar de woon- en leefomgeving zijn in veel gevallen niet geschikt voor ouderen. Om landen te helpen bij de gevolgen van de vergrijzing heeft de Wereldgezondheidsorganisatie WHO een beleidsprogramma opgezet voor active ageing (actief, gezond en zelfstandig ouder worden). Actief ouderdomsbeleid is gedefinieerd als “het optimaliseren van kansen voor gezondheid, sociale participatie en veiligheid om de kwaliteit van leven te verbeteren naarmate mensen ouder worden.” De plannen voor active ageing zijn gebaseerd op de door de Verenigde Naties erkende beginselen van onafhankelijkheid, participatie, waardigheid, zorgzaamheid en zelfontplooiing.

Meeste ouderen wonen in steden

Steden leefbaar maken voor senioren is volgens de WHO een zeer effectieve manier om te reageren op vergrijzing. De focus ligt op steden omdat zij in de regel over voldoende economische en sociale middelen beschikken om daadwerkelijk leeftijdsvriendelijke maatregelen te treffen. In de westerse wereld woont driekwart van de ouderen al in de steden. In ontwikkelingslanden wonen de meeste ouderen op het platteland leven, maar dit beeld is geleidelijk aan het veranderen door de verstedelijking. De grote steden tellen al een aanzienlijk aantal oudere volwassen inwoners.

Leeftijdsvriendelijke steden zorgen ervoor dat beleidsmaatregelen worden genomen om de fysieke en sociale omgeving beter in te richten voor oudere mensen, zodat zij op een prettige manier ouder worden. Hierbij gaat het onder meer om een veilige woon- en leefomgeving, een goede gezondheid en mogelijkheden om deel te blijven nemen aan de maatschappij. In een seniorvriendelijke omgeving erkennen overheden en andere organisaties de grote diversiteit onder ouderen. Zij houden hier rekening mee bij het aanbieden van diensten en producten.

Beleidskader voor active ageing

De WHO heeft al in 2002 een beleidskader voor active ageing opgesteld om landen te kunnen helpen bij de gevolgen van de vergrijzing. Actief ouderdomsbeleid is gedefinieerd als “het optimaliseren van kansen voor gezondheid, participatie en veiligheid om de kwaliteit van leven te verbeteren naarmate mensen ouder worden.”

In een stedelijke omgeving kunnen veel zaken en diensten bijdragen aan de participatie, gezondheid, onafhankelijkheid en veiligheid van ouderen.

Voorbeelden:

  • het opzetten van ouderdomsvriendelijke gemeenschap
  • het bevorderen van een positief beeld van oudere personen
  • toegankelijke en nuttige informatie
  • toegankelijke gebouwen
  • toegankelijk openbaar vervoer
  • mogelijkheden voor maatschappelijke, culturele, educatieve en vrijwillige betrokkenheid
  • programma’s voor actieve ontspanning en socialisatie
  • activiteiten en informatie om gezondheid, sociaal en spiritueel welzijn te bevorderen
  • toegankelijke en passende gezondheidsdiensten
  • goede lucht- en waterkwaliteit
  • passende, toegankelijke en betaalbare woningen
  • thuisveiligheidsontwerpen en –producten
  • veilige straten en gebouwen
  • duidelijke bewegwijzering voor bestuurders en voetgangers
  • diensten voor huishoudelijke taken en onderhoud van woningen
  • toegankelijke winkels, banken en professionele diensten.

Leeftijdsvriendelijk is voor alle leeftijden

Een leeftijdsvriendelijke omgeving komt mensen van alle leeftijden ten goede. Verbetering van de lucht- en waterkwaliteit beschermt groeiende kinderen en ouderen met een aandoening aan de luchtwegen. Veilige buurten zijn goed voor kinderen, jongeren, vrouwen en oudere volwassenen. Gezinnen ervaren minder zorg en stress wanneer hun ouders diensten en ondersteuning hebben die ze nodig hebben.

Barrièrevrije gebouwen en straten versterken de mobiliteit en onafhankelijkheid van zowel jongere als oudere personen met een handicap. De hele gemeenschap profiteert van de deelname van ouderen aan vrijwilligerswerk, betaald werk en maatschappelijke activiteiten. De lokale economie profiteert van ouderen die producten en diensten afnemen.

(Bron: World Health Organization WHO, Foto: Pixabay)

website: Netcreators